Historia Kościoła

Najstarsze dokumenty świadczące o obecności pionierów polskich pochodzą z 1893 roku. Pierwsi osadnicy podejmowali prace w kopalniach, na wielkich farmach i przy budowie linii kolejowej. W 1914 roku założona została pierwsza polska organizacja - Towarzystwo Wzajemnej Pomocy - Która istniała od 1923 roku.

 

W latach 1925-30 osiedliło się w Calgary kilkadziesiąt polskich rodzin . 15listopada 1931 roku powołano do życia Towarzystwo Polskie w Calgary, zwane Polonia lub tez Klubem Polskim. W tym samym czasie zorganizowano bibliotekę , a dla dzieci powołano Szkółkę Polską. W końcu 1946 roku przybył do Calgary pierwszy kontyngent żołnierzy polskich, uczestników walk na frontach drugiej wojny światowej, z I i II Korpusu. Wkrótce założone zostało Stowarzyszenie Kombatantów Polskich, Nr 18. Lata osiemdziesiąte były czasem osiedlania się wielu rodzin w ramach emigracji "posolidarnościowej".

 

Początki duszpasterstwa Polaków sięgają roku 1899. Prowadzone było przez oblatów , redemptorystów i księży diecezjalnych. Starania o księdza polskiego na stale o o kościół polski, podejmowane były wcześnie. W 1913 roku biskup Emil Legal zapisał , że Polacy w Calgary, choć nie posiadali własnego kościoła, to gromadzili się na wspólnej modlitwie i posługiwał im o. Antony Sylla, OMI z Canmore. W 1914 roku czynione były plany budowy polskiego kościoła. Dzięki staraniom biskupa John'a T.Kidd wśród redemptorystów posługujących w Calgary 1929 roku znaleźli się Polacy, ks. Izydor C. Shalla i ks. Joseph Knapik. Znana jest tez działalność Kanadyjczyka polskiego pochodzenia ks. I.Ritza.

 

W 1952 roku przebywał w Calgary biskup Józef Gawlina. Uznając wspólnie z miejscowym biskupem potrzebę obecności polskiego duszpasterza, umożliwił wyjazd z Anglii do Calgary ks. Leonowi Trawickiemu. Zmarł on tragicznie 10 sierpnia 1956 roku.

 

Nastepnym był ks. Władysław Słapa , były duszpasterz z Rio de Janeiro, który od 1955 roku przebywał w Washington, D.C. Przybył on do Calgary w październiku 1956 roku i podjął zadanie posługi duszpasterskiej rodakom. Przyczynił się do zakupienia ukraińskiej cerkwi na pierwszy kościół dla wspólnoty polskiej. Ks. Słapa zmarł nagle 14 września 1957 roku.

 

W niedzielę, 8 grudnia 1957 roku , przybył do Clalgary i rozpoczął posługę ks. Jan Otlowski. Był on pierwszym księdzem z Towarzystwa Chrystusowego do którego poprzez biskupa Gawline zwrócił się biskup Francis P. Caroll i powierzył duszpasterstwo Polaków w Calgary. Po przybyciu do Calgary ks. Otłowski natychmiast przystąpił do organizowania polskiej parafii. W niedziele 2 marca 1958 roku odbyło się poświecenie kościoła, zakupionego krotko przed śmiercią ks. Słapy. Wkrótce do pomocy duszpasterskiej ks. Otłowskiemu przybył brat Marian Pankanin. przez rok , od 1963 do 1964 obowiązki proboszcza pełnił ks. Józef Smyczyk i przekazał je ponownie ks. Otłowskiemu.

 

Z napływem kolejnych grup imigrantów postanowiono wybudować nowy, większy kościół. Oficjalny Komitet Budowy Kościoła związał się 10 listopada 1963 roku. Zakupiono działkę w pobliżu zabudowań uniwersyteckich. Budowę kościoła pod wezwaniem Our Lady Queen of Poland (Matki Bożej Królowej Polski) rozpoczęto w 1967 roku a poświęcenia kościoła pod zmienionym tytułem Our Lady Queen of Peace ( Matki Bożej Królowej Pokoju) dokonał 20 kwietnia 1968 roku o. Stanisław Wachowicz, OMI, w obecności Administratora Diecezji Calgary, ks. Paul O'Byrne, który wkrótce potem został mianowany biskupem Calgary po zmarłym biskupie Caroll.

 

Wielkim przeżyciem dla polskiej parafii i całej społeczności polonijnej Calgary oraz południowej części Alberty były uroczystości milenijne i Nawiedzenie Obrazu Jasnogórskiej Królowej Polski w 1966 roku.

 

Dzięki staraniom Ks. Otłowskiego , 17 marca 1968 roku rozpoczęły posługę w parafii Siostry Dominikanki, które między innymi pełniły funkcję katechetek i nauczycielek, organistki i zakrystianki.

 

W 1968 roku proboszczem został mianowany ks. Stefan Kaczmarek a asystentem ks. Stanislaw Kuczaik. Nadzwyczaj trudne warunki mieszkaniowe spowodowały złożenie przez nich rezygnacji z pracy w Calgary 1969 roku.

 

W listopadzie 1969 roku rozpoczął posługę proboszcza Ks. Edward Mroczynski, a jego asystentem został ks. Józef Calik. W 1970 zakupiony został okazyjnie dom , sześć. kilometrów od kościoła , na mieszkanie dla duszpasterzy. Ks. Mroczynski starał się spłacić dług zaciągnięty na budowę kościoła oraz zbierał fundusze na budowę plebani. Po otrzymaniu pozwolenia , rozpoczęto budowę plebani w czerwcu 1974 roku i po kilku miesiącach została ona oddana do użytku. Poświecenia sali dokonał ks. Wojciech Kania , przełożony generalny , 21 września 1974 roku.

 

31 marca 1976 roku podpisana została umowa miedzy Diecezja Calgary a Prowincja Północnoamerykańska Towarzystwa Chrystusowego, w której biskup powierzył chrystusowcom prowadzenie duszpasterstwa parafii polskiej w Calgary.

 

Dnia 7 maja 1977 roku proboszcz wspólnoty , ks. Mroczyński, przedstawił parafianom plany budowy sali parafialnej dla 280 osób. Po przygotowaniu planów i zebraniu części funduszy, w następnym roku rozpoczęto budowę.

 

W 1979 roku , po dziesięciu latach pracy w Calgary Ks. Mroczyńskiego zastąpił ks. Kuczaik, tym razem jako proboszcz. Z wieloma zadaniami przejął również zadanie dokończenia budowy sali parafialnej. Uroczyste poświecenie nowego obiektu odbyło się 28 czerwca 1980 roku. Ks. Kuczaikowi , proboszczowi parafii , pomagali kolejno jako asystenci: Ks. Ogórek, ks. Domaszkiewicz, ks. Rembarczyk i ks. Tkaczyk.

 

Lata 1981- 1986 były czasem wielkiego wzrostu społeczności polonijnej . Kryzys gospodarczy i stan wojenny w Polsce spowodował masowe osiedlanie się w Kanadzie polskich uchodźców ze względów politycznych i ekonomicznych.

 

2 września 1984 roku przed kościołem poświecony został pomnik papieża Jana Pawla II, upamiętniający wizytę, która złożył w Calgary 15 lat wcześniej - 3 września 1969 roku. jako kardynał Krakowa.

 

Poświecenie pomnika odbyło się w czasie przygotowań do papieskiej pielgrzymki w Kanadzie, która rozpoczęła się 9 września 1984 roku.

 

14 października 1986 roku parafia gościła Prymasa Polski kardynała Józefa Glempa. Wieczorem Prymas przewodniczył Mszy św. w kościele, a następnie wziął udział w uroczystym bankiecie w Domu Polskim.

 

W listopadzie 1988 roku zaskoczone zostały prace związane z dobudowaniem biura parafialnego , sali spotkań i garaży oraz unowocześnieniem zakrystii.

 

W 1989 roku proboszczem został mianowany ks Zbigniew Olbryś. Pełnił on obowiązki proboszcza do września 1994 roku. W 1991 roku ks. Obrys i ks. Dąbrowski otrzymali pozwolenie na odprawianie mszy św. w języku polskim w kościele Św. Antoniego. Kościół ten znajduje się na południu Calgary. Pierwsza msza sprawowana była 3 marca 1991 roku o godzinie 5:00 po południu. W pracy duszpasterskiej pomagali ks. Olbrysiowi asystenci: ks. Zych i ks. Kociołek.

 

Staraniem ks. Olbrysia została umieszczona w kościele , w ołtarzu głównym , kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. 3 maja 1992 roku poświecona została w kościele Kaplica Pamięci Narodowej , zaprojektowana przez ks. Michała Kamińskiego.

 

21 października 1992 roku zmarł nagle ks. Arkadiusz Boryczka , który przebywał w kościele jako rezydent od roku 1991. Pogrzeb ks. Boryczki odbył się w poniedziałek , 25 października 1992 roku. Pochowany został na cmentarzu St. Mary w Calgary.

 

Rok 1993 zaznaczony został potrójnym jubileuszem: 17 marca - 25 rocznica przybycia do Calgary Sióstr Dominikanek; 20 kwietnia - 25 rocznica poświecenia kościoła; 23 maja - zloty jubileusz kapłaństwa ks. Otłowskiego. Po pracy w Calgary ks. Olbryś postanowił udać się do pracy misyjnej do Grodna na Białorusi.

 

17 września 1994 roku obowiązki proboszcza przejął ks. Jan Michalski. W wywiadzie dla kuriera Polonijnego w Calgary powiedział :"Musze powiedzieć z dużym uznaniem , że Calgary jest bardzo aktywna parafia . Wiele rzeczy się tu dzieje . Oczywiście trudno porównywać parafie licząca 200 rodzin ( bo w takiej poprzednio pracowałem ) z parafia ponad 1000 rodzin. Aktywne i dynamiczne życie parafii zasługa wielu lat duszpasterstwa poprzedników. My staramy się tylko kontynuować i w miarę możliwości poszerzać i rozwijać. "( Kurier polonijny , 12 czerwca 1997).