 |
|
|
|
|
|
Szanowni Parafianie! Siostry i Bracia w Chrystusie!
Z pozdrowieniami i życzeniami na czas świętowania, przesyłamy Wam najpierw podziękowania za udział w życiu naszej wspólnoty, wspólną modlitwę i za wszelką pomoc dla Parafii. Dobrze być razem, modlić się i śpiewać radosne Alleluja i hymny pełne chwały Pana. Zmartwychwstały Chrystus tak wymownie objawia się nam w Wielkanoc przez Swój Kościół zbudowany z żywych kamieni, a On sam jest jego kamieniem węgielnym.
Wszystko, co możemy zobaczyć na zewnątrz, to pusty grób, ale właśnie ten pusty grób wzywa nas do wiary, do podjęcia decyzji. Czy wierzymy, że Chrystus powstał z martwych? Czy wierzymy, że ten sam Chrystus wzywa nas do nowego życia w każdym momencie naszego istnienia? Nasza odpowiedź wobec pustego grobu jest: „Tak Panie, wierzymy.” I dlatego śpiewamy, „Alleluja”. I skoro doszliśmy do tego momentu wiary, jesteśmy wezwani do głoszenia dobrej nowiny zranionemu światu, światu nękanemu wojnami, chorobami, ubóstwem i głodem i wszelkiego rodzaju cierpieniem; światu, w którym widzimy zagrożone rodziny, ludzi uzależnionych nałogiem pijaństwa, narkotykami, pogonią za dobrami materialnymi, chęcią panowania i zachłannością. To jest świat, w którym doznajemy wiele trosk i zmartwień, a jednak głosimy, że jesteśmy ludźmi Wielkanocy, a naszą pieśnią jest Alleluja.
Dlatego więc, razem „z Marią Magdaleną, i z drugą Marią, matką Jakuba i z Salome”(Mk.16) i z uczniami, pragniemy z wiarą głosić cud i radość, i pokój Wielkanocy.
Stajemy wobec pustego grobu naszego życia i zdajemy sobie sprawę, że Chrystus jest tym, który wzywa nas do nowego życia. Dlatego w tym okresie łączymy się z całym Kościołem i wznosimy nasze głosy ku czci i chwale Zmartwychwstałego Pana, Tego, który jest, który był i który przy przyjdzie; Tego, który jest ten sam wczoraj, dzisiaj i na zawsze; wszechmocny, wierny świadek, który pierwszy powstał z martwych, Władca królów ziemskich. Temu, który nas miłuje, i uwolnił nas od grzechów – Jemu chwała i panowanie na wieki wieków.
Łączymy się razem z Siostrami Dominikankami, Radą Parafialną i Finansową, oraz ze wszystkimi Współpracownikami i życzymy każdemu z Was błogosławionych Świąt i wielu łask na czas wielkanocnego okresu liturgicznego.
This is a wonderful time for us to celebrate, and we thank you for participation in the life of our community and for your support of this parish. How wonderful it is to be together, to sing Alleluia as one. The risen Christ speaks most eloquently on Easter through his church made of living stones with Jesus himself as the cornerstone. All we can see on this side is an empty tomb, but it is precisely that empty tomb that beckons us to faith; that calls us to a point of decision. Do we believe that Christ has risen from the dead? Do we believe that the same Christ is calling you and me to new life every moment of our existence? Our answer in front of that empty tomb is, “Yes, Lord, we do believe.” And so we sing, “Alleluia.” And once we’ve come to that moment of faith, then we are called to proclaim this good news to a broken world; a world beset with war and disease, poverty and famine, and suffering of all kinds; a world in which we see families in jeopardy; in which we see people terribly addicted to alcohol and drugs, consumerism, power and greed. It is a world in which we have many worries and many burdens. And yet, we proclaim that we are an Easter people and that Alleluia is our song. And so we run with the Marys and the Sįlomes and the disciples to proclaim in faith the wonder and the joy and the peace of Easter. We face the empty tombs of our lives and we know that Christ is the one who calls us to new life. So at this time we join with the universal church and lift our voices in praise and glory to Jesus Christ our risen Lord; the one who is and who was and who is to come; who is the same yesterday, today, and forever; the almighty, the faithful witness; the first-born of the dead, and ruler of the kings of the earth. To him who loves us and who freeds us from our sins - to him be glory and power forever and ever. On behalf Dominican Sisters, Parish and Finance Council, and staff of our church, We join with them in wishing each and every one of you a most blessed Easter and a very holy Easter season.
Rev. Stanisław Poszwa, S.Ch. Rev. Wiesław Berdowicz, S.Ch Calgary, Alberta, Easter – Wielkanoc 2008 Rev. Józef Furman, S.Ch.
20 marca 2008 Szanowni Parafianie, Dzięki systematycznej pracy i dzięki Waszej ofiarności, renowacja otoczenia ołtarza zbliża się ku końcowi. Pozostają jeszcze drobne rzeczy do wykonania. Pragnę, by w ponownym spojrzeniu na to szczególne miejsce, zauważyć w centrum, na pierwszym miejscu ołtarz, na którym sprawowana jest Najświętsza Ofiara Jezusa Chrystusa – Eucharystia. Obok ołtarza, krzyż z pasyjką Chrystusa cierpiącego. Rzeźba ta została sprowadzona w ubiegłym miesiącu ze Słowacji. W krzyżu, umieszczone są relikwie Krzyża Świętego z Jerozolimy, ofiarowane w 1966 roku ks. Janowi Otłowskiemu, S.Ch., przez rodzinę H. M. Menile de Cizancourt, jak również podarowane parafii w 1969 roku przez kardynała Karola Wojtyłę relikwie Św. Stanisława Biskupa i Męczennika, Patrona Polski. W centrum znajduje się też kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, zamieszczona w tym kościele w 1994 roku, a wykonana przez Annę Marię Torwirt z Torunia, córkę prof. Leonarda Torwirta, autora słynnej i przepięknej kopii wędrującego po Polsce obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
Kolejnym ważnym miejscem jest tabernakulum, miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu. Płaskorzeźba Ostatnia Wieczerza, przypomina ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa. Płaskorzeźba została wykonana w Italii, a ufundowana w 1975 roku przez Marię Mamczasz dla upamiętnienia Karola Mamczasz, wielkiego Dobrodzieja kościoła Matki Bożej Królowej Pokoju.
Odnowiona została też prawa strona ołtarza z figurą Chrystusa Zmartwychwstałego. Dzieło to zostało wykonane w Italii i ufundowane w 1976 roku przez rodzinę Knapik dla uczczenia śp. Józefa Knapik. Obok figury Chrystusa umieszczony został obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, kopia słynnego obrazu znajdującego się w rzymskim kościele (na Merulana) księży redemptorystów, którzy przyczynili się do rozpowszechnienia w świecie nabożeństwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Obraz został ufundowany w 1994 roku przez rodzinę Śliwonik. Pragniemy, by polski charakter zachowała Kaplica Narodowa wykonana dla tego kościoła w 1992 roku. Umieszczona w niej figura Chrystusa Frasobliwego, dzieło ludowego artysty z Polski przedstawia rozmyślającego Jezusa Chrystusa, w pozycji siedzącej, z głową opartą na dłoni. Na Jego głowie - korona cierniowa, zaś na ciele widoczne są ślady biczowania. Według niektórych autorów ma to być moment na Golgocie, tuż przed ukrzyżowaniem. Historycy sztuki wiążą pojawienie się tego wizerunku z nurtem nazywanym devotio moderna (łac. nowoczesna pobożność), który kładł nacisk na ludzką naturę Chrystusa, stawiając Go za wzór do naśladowania dla wiernych. W centrum kapliczki znajduje się kopia obrazu Jezusa Miłosiernego wykonana przez malarkę Marię Zuba – Gronowską, mieszkającą obecnie w Sarnia, Ontario. Obecnie obraz Jezusa Miłosiernego jest jednym z najbardziej znanych na świecie, z racji na objawienia Św. Siostrze Faustynie Kowalskiej, Apostołce Bożego Miłosierdzia. Pierwszy obraz został namalowany w Wilnie i stamtąd wraz z kultem Miłosierdzia Bożego rozprzestrzenił się w Kościele powszechnym.
Dotychczasowa figurka Chrystusa Zmartwychwstałego została umieszczona na Krzyżu – Pamiątce Misji Świętych z roku 1970 i znajduje się w przedsionku Kościoła, przy naczyniu z wodą święconą. Obok zawieszona została mosiężna tablica upamiętniająca obchody Tysiąclecia Chrztu Polski w Calgary w 1966 roku – jedna z pamiątek z pierwszego polskiego kościoła (1957-1968).
Niech ten opis pozwoli nam na jeszcze piękniejsze przeżycie wielkich tajemnic Męki i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa w czasie wielkanocnym, w którym 20 kwietnia przypada 40. rocznica poświęcenia kościoła Matki Bożej Królowej Pokoju w Calgary.
Z Chrystusowym pozdrowieniem,
ks. Stanisław Poszwa proboszcz
|